Printer Friendly VersionHome / Νέα / Τα Νέα του ΔΕΕ

22/11/2012: Απαραίτητο το "να ξαναχτίσουμε το κράτος μας..." άρθρο του Αλ. Παπαχελά
Να ξανακτίσουμε το κράτος μας
Του Αλεξη Παπαχελα
Δεν μπορεί να είμαστε τόσο ανίκανοι. Είναι εξωφρενικό το ότι το πολιτικό μας σύστημα δεν μπορεί επί τρία χρόνια να πάρει τις αποφάσεις του και να αναδιοργανώσει με γενναιότητα και κοινή λογική το κράτος. Σπαταλήσαμε πολύτιμο χρόνο στο «κλείσιμο οργανισμών και φορέων» και διάφορες άλλες ανοησίες, την περίοδο που οι αρμόδιοι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ κορόιδευαν την τρόικα, αλλά και όλους εμάς. Το πολιτικό μας σύστημα στάθηκε ανίκανο να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να πει «αυτός ο οργανισμός και αυτοί οι υπάλληλοι δεν χρειάζονται, αυτοί πρέπει να πληρωθούν καλά και να προστατευθούν».

Ετσι φτάσαμε στον τωρινό παραλογισμό. Ο συντονιστής διευθυντής σε ένα νοσοκομείο να παίρνει κάπου 600 ευρώ παραπάνω από τον ειδικευόμενο γιατρό και ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ περίπου τα ίδια παραπάνω από τον ανθυπολοχαγό. Πώς να λειτουργήσει αυτό το κράτος, να δώσει κίνητρα σε ανθρώπους να ανέβουν με την αξία τους και να διεκδικήσουν θέσεις ευθύνης;

Τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε ένα διπλό αδιέξοδο. Από τη μια, δεν επιτύχαμε την... επανίδρυση του κράτους, κάθε άλλο. Από την άλλη, έχουμε καταφέρει να αφαιρέσουμε από την κορυφή της πυραμίδας κάθε κίνητρο για να βοηθήσει στον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης και έχουμε βάλει «απέναντι» γιατρούς, δασκάλους, καθηγητές ΑΕΙ, αστυνομικούς και άλλους χαμηλότερων βαθμίδων, γιατί απλώς δεν βγαίνουν με τα λεφτά που παίρνουν. Δεν ξέρω πώς θα ξεφύγουμε από το σημερινό αδιέξοδο, γιατί μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Και η ίδια η τρόικα έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά, καθώς βλέπει ότι το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να βρει τρόπους αξιολόγησης και να πάρει αποφάσεις στην κατεύθυνση του εξορθολογισμού. Οπότε, όπως είναι φυσικό, πιέζει για το οριζόντιο τσεκούρεμα.

Αυτό, όμως, το ζήτημα είναι δικό μας και αφορά το μέλλον της χώρας. Είτε τώρα είτε όταν τελειώσουμε κάποτε με την τρόικα και τα Μνημόνια θα πρέπει να διορθώσουμε τις απίστευτες αδικίες και να ξανακτίσουμε το κράτος μας. Καμία χώρα δεν έχει μέλλον χωρίς μια γερή ραχοκοκκαλιά κράτους.

Είναι, άλλωστε, εντυπωσιακό πως αυτό το κράτος μένει όρθιο ακόμη με κακοπληρωμένους γιατρούς που κάνουν τη δουλειά τους σε δύσκολες συνθήκες, δασκάλους που πληρώνονται λίγα και κυριολεκτικά ξεπαγώνουν, αστυνομικούς που ξενυχτάνε με ρίσκο για ελάχιστα χρήματα. Ισως είναι αυτό το περίφημο ελληνικό «φιλότιμο», που δεν κατάφερε να ξεριζώσει εντελώς από το DNA μας η μακρά νεοελληνική περίοδος της πλαστής ευμάρειας, του κυνισμού και της καλοπέρασης...